اين مراسم ، برنامهء مذهبى است و جلوگيرى از آن شايسته نيست ؛ ولى در برخى از كشورهاى اسلامى همواره درباره عزادارى سيّد و سالار شهيدان عليه السلام سخنان و حركات فتنه انگيز صورت مىپذيرد كه به حوادثى تلخ و تأسّف‌بار مىانجامد . تلاش‌هاى نافرجام براى فراموشى اين حادثهء عظيم پيش‌تر اشاره شد كه برخى از دشمنان همواره براى فراموشى اين حادثهء عظيم تاريخى كوشيده‌اند . برخى علماى عامّه در كتاب‌ها و نوشته‌هايشان ، شيوه‌هاى گوناگونى به كار مىبرند تا مانع حيات و جاودانى واقعهء عاشورا و عزادارى سيّدالشهداء عليه السلام شوند . نمونه‌هايى از اين شيوه‌ها به اشاره در پى مىآيد : 1 . شيوهء عرفان و تصوّف شيخ عبدالقادر گيلانى ، از علماى اهل سنّت و بزرگان صوفيّه است كه قبر او در بغداد به عنوان زيارتگاه معروف است . او اشكالى را كه به اهل سنّت مىشود ، مطرح مىكند و مىگويد : قد طعن قوم على من صام هذا اليوم العظيم و ما ورد فيه من التعظيم وزعموا أنّه لا يجوز صيامه لأجل قتل الحسين بن علي رضى اللَّه عنهما فيه . وقالوا : ينبغي أن تكون المصيبة فيه عامّةً لجميع الناس لفقده فيه ، وأنتم تتّخذونه يوم فرح وسرور وتأمرون فيه بالتوسعة على العيال والنفقة الكثيرة والصدقة على الفقراء والضعفاء والمساكين وليس هذا من حق الحسين رضى اللَّه عنه على جماعة المسلمين ؛ بعضى به اهل سنّت اشكال كرده‌اند كه چرا روز عاشورا را روزه مىگيرند . اين كار صحيح نيست ؛ چرا كه در اين روز حسين بن على رضى اللَّه عنهما به شهادت رسيده